Kung Fu czyli sztukę którą uprawiamy - ważna historia cz. 2

ymaagdynia Napisane przez 

(0 głosów)
Kung Fu czyli sztukę którą uprawiamy - ważna historia cz. 2 zdjęcię pochodzi z galleryhip.com

Mistrzowie i Style

Znaczący wkład w rozwój pozawojskowy technik walk wręcz mieli: lekarz taoista Hua  Tuo (?-208), który rozwinął ćwiczenia zdrowotne upowszechnione jako wuqinxiyijinjing i baduanjin, oraz generał Yue Fei (1103-42). Ten drugi nowe walki wręcz wypróbował podczas szkolenia 

żołnierzy. Wiele odmian kung fu powołuje sie na niego jako twórcę. Na początku XII w. pojawiają się pierwsze wzmianki o stylu Ditang quan. Np. Fanzi quan, inaczej Bashan fan, stał sie podstawą rozwoju innych systemów kung fu, m.in. Yingzhaoquan, który ostatecznego kształtu nabrał ok. 1360 r. za sprawą buddyjskiego mnicha Li Quana. Styl Chuojiao quan zdobył dużą popularność w czasach dynastii Ming, a stał się ponownie popularny w XIX w. w czasach wielkiego powstania Tajpingów.

 Inspiracje Klasztorne

Obok znanego powrzechnie buddyjskiego Shaolin sy (twórcą jego systemu walki  z użyciem rąk i nóg był w XVI w. mnich Jue Yuan, działający wespól ze świeckim mistrzem Pai Yufen), trzeba tu wspomnieć o zespole klasztorów taoistycznych Wudang shan, buddyjskich i taoistycznych Emei shan, a także o buddyjskich ośrodkach w prowincji Fujian, szczególnie klasztorze Linquanyan.

Teoria qi jako energii Wrzechświata została rozwinięta w X w. przez Zhang Zi w jego opracowaniu Zhang Zi quanshu, a odmiana taoistycznych sztuk walki, zwana współcześnie pod ogólną naazwą neijia, związana z klasztorami taoistycznymi z gór Wudang, ujawnia się w XIII i XIV w. Odnalezione zapiski wskazują, że twórcą taoistycznego kung fu Zhan Sanfeng żył i działał tam pod koniec panowania dynastii Song. Jego metoda walki oparta na koncepcji pasywnego ruchu i kontroli oddechu łączyłą w sobie trzy elementy mistyki taoistów: esencję życia, energię wewnętrzną i ducha. Ta sztuka stałą się z czasem znana nie tyle dzięki pustalnikom i mnichom, ile ich świeckim uczniom, kórzy w następnych wiekach konstruowali własne systemy kung fu.

Do głównych systemów taoistycznych sztuk walki zalicza się: Taiji quan i Xingyhi quan z XVII w., Taiyi quan oraz Bagua zhang z XIX w., włócznię, kij i miecz taiji, miecz baxian i rózne techniki walki małymi broniami. z Wudang pochodzi też wiele odmian ćwiczeń zdrowotnych qi gong

Niektóre style kung fu pochodziły od wędrownych mnichów buddyjskich i taoistycznych, którzy obok doktryny religijnej przekazywali osobom, kóre je gościły, elementy klasztornej sztuki walki. Wiadomo, że kultywowane w buddyjskicm klasztorze Linquanyuan sztuki walki były słynne w całych południowych Chinach. w wyrytych w kamieniu inskrypcjach mówi się, że kompleks klasztorny liczył co najmniej dwadzieścia obiektów, a stale przybywało w nim blisko pięciuset mnichów.

Sztuki walki z Fujian miały ten walor, że ich koncepcje były przynajmniej od XVI w. konfrontowane w prawdziwej walce, gdy koreańskie, a potem chińskie wybrzeże zaczeli najeżdżać japońscy piraci wako. Toczyli z nimi wojny, m.in. generał Qi Jiguang.

Stałe zagrożęnie powodowało, że mnisi z Linquanyuan (a niewątpliwie i z innych klasztorów w tej prowincji) rozwinęli wiele różnych rodziajów broni białej, występujących wspólcześnie w południowych stylach kung fu. Ich technika walki zawędrowała do prowincji Sichuan (kompleks klasztorny w Emei) Hebei (Cangzhou)

Inspiracje Muzułmańskie

W czasach panowania dynastii Tang, a potem Song Szlakiem Jedwabnym i drogą morską do Chin przyjeżdżało wielu Persów i Arabów. W tej grupie byli wyznawcy islamu, Nestorianie oraz Żydzi. Od XIII w. wyznawcy islamu występują pod nazwą Hui. Ludność Hui rozwinęła wiele technik walki wręcz, które miały istotny wpływ na rozwój kung fu. W armii Zhu Yunzhanga, założyciela dynastii Ming, służyło wielu generałów bedących muzułmanami. Według generała Qi Jiguanga w okresie panowania dynastii Ming w Chinach istniały trzy sławne szkoły walki włócznią, stworzone przez rody Yang, Ma i Sha. Dwa ostatnie były muzułmańskie.

Do najsłynniejszych systemów kung fu w Chinach, które pochodzą od muzułmanów, należa Hua quan, Zha quan i Piqua quan. Początkowo ten ostatni styl był techniką walki ciężkozbrojnych wojowników chińskich, dlatego nazwano go stylem walki noszących zbroję. Najważniejszym z punktu widzenia historii muzułmańskiego kung fu był tu jednak styl Baji quan z powiatu Cangzhou w prowincji Hebei. w Chinach funkcjonuje powiedzenie: " Jeżeli kiedykolwiek spotkasz kogoś z Cangzhou, to odnoś sie do niego z szacunkiem, bo ludzie z Cangzhou to praktycy sztuk walki". W czasach Wschodniej Dynastii Han (25-220) miejscowy gubernator wydał szczególny edykt, by: ludzie z Cangzhou sprzedali miecze i zaczeli kupować bydło". Z czasem populacja Hui osiągnęła tu znaczącą pozycję, a jej techniki walki zdowminowały miejscowe style.

Tajne Stowarzyszenia

część III wkrótce...

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.